Kultura i Sztuka

Najnowsze nagranie Herbiego Hancocka River: The Joni Letters to muzyka folkowej legendy Joni Mitchell w jazzowej odsłonie. Bezdyskusyjnie jest to rzecz w dobrym tonie, album wyrafinowany i szykowny jak romantyczna kolacja w najlepszej restauracji. Szkoda tylko, że wspaniały nastrój psują czasem nietrafione decyzje marketingowe.

Bardzo brakowało mi francuskich komiksów humorystycznych, które w pewnym momencie zniknęły z naszego rynku. Tak, pamiętam o wciąż obecnym Asteriksie. Dużo bardziej wolę jednak troszkę inną formę i klimat, które można opisać jednym słowem. A właściwie imieniem. Titeuf.

W rolach głównych występują: Rincewind, który jest w życiowej formie, oraz pozostali magowie Niewidocznego Uniwersytetu ? momentami znakomici, na drugim zaś planie przewijają się dwaj bogowie oraz Śmierć, zdecydowanie dodający kolorytu. Zdjęcia kręcono na wściekle suchym kontynencie, nasuwającym na myśl Australię oraz na bezludnej wyspie, zamieszkanej przez zwariowanego boga ewolucji. Poruszana tematyka to tym razem ewolucja, seks oraz cała gama skojarzeń i dowcipów wymierzonych w krainę kangurów. ?Ostatni kontynent?, dwudziesta druga część cyklu o Świecie Dysku autorstwa Terry?ego Pratchetta, śmieszy i wciąga z niesamowitą siłą.

Miało być epickie widowisko, wyszło coś w rodzaju przydługiego zwiastuna gry komputerowej. Miłośnikom takowych ? szczególnie mocno nastoletnim miłośnikom ? ?Beowulf? się zapewne spodoba, mnie rozczarował. Nawet widziany przez polaryzacyjne okulary.

?To będzie krótka śpiewka?, mówi tytułowy bohater powieści, Beowulf. Podobnie rzecz ma się z opartą na filmie Roberta Zemeckisa książką Caitlin R. Kiernan ? nie ma specjalnie o czym gadać. ?Beowulf? to po prostu adaptacja scenariusza przeznaczona dla tych, którym spodobał się film, a chcieliby powiększyć tę przyjemność lekturą.

Podstawka do nowego World of Darkness najzwyczajniej w świecie mnie rozczarowała. Nie pokładałem w niej wielkich nadziei, oczekując zwykłego podręcznika z samą mechaniką, a otrzymałem dziwną mieszankę zasad i kiepskiego opisu świata. W efekcie temu podręcznikowi brakuje, mówiąc kolokwialnie, jaj.

W tym wydaniu chciałbym przedstawić Państwu całkiem sympatyczną galerię teledyskowych dziwolągów. Spotkamy się z młodzieńcem, w całości składającym się z drewna (nie, nie jest to pewien polski futbolista!), staniemy oko w oko z roniącym łzy na zawołanie bykiem. Mało? Co powiecie zatem na obżerające się modelki z zaburzonym systemem trawiennym? A jako łagodzący kontrapunkt na finał zawyje dla Was para młodych, niekoniecznie zdolnych.